articles @ bsohetgrotehuis.nl:

Please login

username

password

Forgot password?

Forgotten password retriever

Please enter your email address:

De hoogte in!

De voorjaarsvakantie is net zo’n periode dat het met het weer alle kanten op gaat. Om dan een week te verzorgen met wat extra activiteiten voor de kinderen nemen we dat weer mee in de plannen. Tot op de vrijdag ervoor keken we naar de weersverwachtingen en de aan- en afmeldingen van ouders om een goed plan te kunnen maken. Gelukkig weten we met elkaar best fijne plekken in Den Haag te vinden. Daar dan de goede keus in maken en puzzelen wie er meegaan, zowel kinderen als juffen.

Dinsdagmorgen was alles definitief en waren we klaar om naar de Klimmuur te gaan achter het Holland Spoor. We leren eerst over veiligheid en communiceren wanneer je gaat klimmen. We leren ook een sterke dubbele lemniscaat-knoop maken om jezelf te zekeren. Maar zo zal die knoop wel niet genoemd worden. Iemand die hem kent uit de zeilwereld bijvoorbeeld? Als je in zo’n grote hoge ruimte bent met veel mensen en het gaat om elkaar helpen met zekeren dan moet je durven schreeuwen. Het werd ons door de instructeur Sacha, helder en vriendelijk geleerd.

Het klimmen via kleine uitsteeksels, waar je slechts grip op hebt met vingers en tenen, is voor de meesten nieuw. Een enkeling heeft een beetje ervaring of ook echt veel durf en/of talent. Anderen moesten echt voor het eerst een grens verkennen en soms even overschrijden om toe te mogen geven ‘ik voel me op deze hoogte niet fijn’. Enkelen zijn met 1 maal omhooggaan wel klaar en voelen wat hoogte met hen doet. Voor hen is er een lagere wand waar dikke valkussens onder liggen. Dat blijkt ook een heerlijke klimplek of gewoon leuk om wat te stoeien en krachten te meten.

Goed ook dat een van de kinderen, na een poos vanaf de zijkant mogen kijken, toch de stap zet en dat vreemde heupschort aan doet om uiteindelijk meerdere keren omhoog te klauteren tot waar hij durft.  Mooi hoe dat gaat. Er is respect voor de uitdagingen en niemand heeft elkaar hier om iets uitgelachen. En als er een paar de nok van de hal bereiken (18 meter hoog!) dan wordt er even gejoeld van vreugde.

Met 2 dik bestrooide pannenkoeken op gaan we weer terug met de tram. Dat lijkt een attractie op zich. Gezellig kletsen wat we zien, of toch even krachten meten! Enige baldadigheid roept dit ritje met elkaar ook wel op. Misschien waren enkele liever evenwichtskunstenaar geweest in een rijdende en plots afremmende tram. En dat dit nou niet mocht van die juffen…